آموزش

کودکان و نوجوانان میتوانند از رقابت در ورزش لذت ببرند و به آموختن مهارت های تازه بپردازند. بیشتر افرادی که از دوران کودکی به ورزش عادت می کنند در سنین بزرگسالی نیز به رغم مشغله و نوع کار خود ،زمانی را به ورزش اختصاص خواهند داد. ورزش همراه با بازی بهترین روش برای تبدیل کردن تمرین های بدنی به کاری مفرح است.
پرداختن به ورزش میتواند آمادگی جسمانی کودکان و نوجوانان را افزایش دهد. کسب مهارت و موفقیت اعتماد به نفس آنها را افزایش میدهد و به آنان می آموزد که محرک های آنی را در خود کنترل کنند که این توانایی نه تنها در ورزش که در مناسبات اجتماعی نیز مفید خواهد بود و به یافتن دوستان تازه کمک می کند . در کشف علائق و شیوه صحیح زندگی به کودک کمک کرده و به او می آموزد که قوانین را رعایت کرده و منصفانه عمل کند ،کنار آمدن با پیروزی و شکست را به او می آموزد .
بررسی ها نشان میدهد ورزش کردن کودک از سنین پایین باعث تقویت عضلات و افزایش رشد او شده قدرت مغز آنان را افزایش میدهد .دانشمندان با انجام آزمایشاتی دریافتند کودکانی که از سنین پایین حداقل در یک رشته ورزشی مهارت پیدا می کنند حدود 55 درصد کمتر از دیگران به بیماری دچار می شوند و سیستم ایمنی بدنشان قوی و تقویت می شود .
در سنین کودکی فعالیتهای فیزیکی کودک باید احساس بازی در او ایجاد نماید .و در این بازی ، کشف مهارت هایی که از طریق پرتاب کردن و گرفتن ، ضربه زدن به توپ ، بالا و پایین پریدن و دویدن را به شادترین روش بیاموزند . نکته مهم اینست که در ورزش های گروهی ،گروه باید متناسب با سن ، جنس و جثه بدنی آنان باشد . والدین باید به یاد داشته باشند که کودکان قبل از اینکه مفاهیم برد و باخت را بیاموزند به تمرین فراوان نیازمندند .
کودکان در سنین 8 تا 10سال بسته به میزان رشد خود میتواند در مسابقات سازمان یافته شرکت کند . آنها هنوز برای توسعه مهارت های خود به کمک نیاز دارند و باید کنار آمدن با نا امیدی و شکست را بیاموزند . این سنین بهترین زمان برای انتخاب ورزش مورد علاقه آنان است .
درسنین 10 الی 12 سال آنان میتوانند همچنان از رقابت در ورزش لذت ببرند و همچنان به آموختن مهارت ها بپردازند . بعضی از آنان استعداد و علاقه خاصی به یک رشته ورزشی بخصوص نشان میدهند و میتوانند با استمرار در تمرینات و داشتن محیط مناسب و مربی خوب پیشرفت های خوبی داشته باشد .
با شروع دوران بلوغ ورزش نقش بسیار بسیار مهمی را ایفا مینماید . شاید بتوان گفت ورزش یک راه مناسب برای مبارزه با سستی و تنبلی است . به این جهت پسرانی که ورزش و فعالیت بدنی بخش مهمی از برنامه و فعالیت روزانه یا هفتگی آنان را تشکیل میدهد از لحاظ بدنی ، تناسب اندام و آمادگی جسمانی در سطح بالاتری قرار دارند . بسیاری از مسائل روانی نوجوانان در این سنین از قبیل رفتارهای پرخاشگرانه ، کم روئی ، گوشه گیری و اعتماد به نفس پائین را میتوان با ورزش های گروهی و انفرادی کاهش داد .
ورزش مناسب باعث افزایش ظرفیت شخصیتی نوجوان شده و تحمل او را در برابر مشکلات زندگی بیشتر میکند. ورزش در نوجوانی فرد را از ابتلا به بیماری های میانسالی مصون میسازد و تمرینات بدنی سبب قامتی استوار و بدنی ورزیده میشود و نوجوان ظاهری مناسب پیدا کرده و در سنین بالاتر از دردهای ناشی از ضعف عضلانی و اضافه وزن رنج نمی برد .